Garcetas grandes en Plaiaundi

Hoy en Plaiaundi hemos podido censar a lo largo del día 14 individuos de Garceta grande (Egretta alba). Sin embargo, al oscurecer se han congregado más ejemplares dentro de la laguna de San Lorenzo, llegando a contabilizar los gestores del parque 17 ex.



Varias Garcetas grandes metidas en la laguna de San Lorenzo



Egretta Alba posándose al mediodía en la laguna

Descansando al atardecer en la Laguna de San Lorenzo



Informa Itsas Enara O.E.

Concentración de garcetas grandes en Plaiaundi

Hoy viernes 29-10-10 han informado los gestores del Parque Ecológico de Txingudi que en Plaiaundi se han podido observar 12 Garcetas grandes (Egretta alba) la cita tiene una gran importancia por su número, pero también por la belleza del paisaje.

La primera cita para esta especie en Gipuzkoa se dió precisamente en Plaiaundi, un individuo permaneció todo el invierno 98-99. Fue uno de los primeros éxitos de la regeneración de Txingudi.
Había también mas de un centenar de Garcillas bueyeras (Bubulcus ibis).

Como se prevé mal tiempo para este fin de semana el rosario de citas interesantes sin duda promete.

Informa:Itsas Enara O.E.

Plaiaundiko egoerak kezkatuta, prentsara atera dira Itsas Enara, SEO/BirdLife eta Aranzadi

Irungo Udalaren jarrera negatiboaren aurrean, prentsa-ohar hau kaleratu zuten joan den asteazkenean, hilak 2:

SEO/BirdLifek, Itsas Enara Ornitologia Elkarteak eta Aranzadi Zientzia Elkarteak beren kezka erakutsi dute Irungo Udalak Txingudiko Natur Baliabideak Babestu eta Antolatzeko Plan Berezian jasotako konpromisoak betetzen ez dituela eta, eta uste dute Udalak ez lituzkeela bere ahaleginak Plaiaundin diren kirol-instalakuntzak sendotzera bideratu behar, baizik eta bertatik beste norabait eraman behar lituzkeela, han egiten diren jarduerak Plaiaundiko Parke Ekologikoa natura-gune babestu moduan babestearekin eta kontserbatzearekin bateraezinak baitira.



Azken hilabeteotan hainbat lan ari dira egiten Plaiaundiko Parke Ekologikoaren barne diren kirol-instalakuntzak egokitzeko eta sendotzeko, alegia, Natura 2000 sarera eta Ramsar-ko Hitzarmenera bildutako hezegunea leheneratzeko eta kontserbatzeko helburua duen Txingudiko Natur Baliabideak Babestu eta Antolatzeko Plan Bereziak babestutako eremuaren barruan.

Plan Berezia lau erakunderen interesak bultzatuta idatzi zen (hots, Eusko Jaurlaritzak, Gipuzkoako Foru Aldundiak, Irungo Udalak eta Hondarribiko Udalak bultzatuta), Txingudiko badia kontserbatzeko tresna moduan oro har, baina bereziki bertako paisaia eta balio naturalak, betiere ekosistemen dinamika eta egitura sustatuta. Halaber onartu zen herritarrek lekuaz aise gozatzeko konpromisoa, betiere inguru naturalarekiko begirunea oinarri zuen aisia-erabileraren alde eginik. Era berean, natur ondarearen ezagutza sakona erraztuko zuten ikerketa- eta ingurumen-hezkuntzako jarduerak sustatu eta programatuko zirela aipatzen zen han, Naturari ezinbestean zor zaion begirunea helburu harturik.

Bereziki azpimarratu zituen Plan Berezi hark padura berreskuratzeko lanak, eta Babes Bereziko Lur moduan sailkatu zuen Plaiaundiko lurrak, haientzako lehentasuneko erabileratzat ezarriz kontserbazioa, ikerkuntza, inguruaren irakaskuntza eta kontrolpeko aisia. Gainera, jatorrizko morfologia, lurzorua, hondoak, drainatzea nahiz landaretza nabarmen eralda lezaketen ekintza oro berariaz debekatu ziren, bai eta fauna-komunitateei eragozpenak eragin liezazkieketenak ere. Kirol-instalakuntzak bertatik beste norabait eramatea gomendatu zuen Plan Bereziak, orobat.

Irungo Udalak, kirol-instalakuntzak handik eraman beharrean, sendotzeari ekin dio inguruko balioei gaizki eragiten dieten hainbat lan bultzatu baititu.

Kirol-instalakuntzen sendotze-lan horiek Plaiaundiko balioei eragiten dieten efektuak aldez aurretik ondo balioetsi behar ziren, Habitatei buruzko Europako Arteztarauaren 6. artikuluak dioen bezalaxe.

Komeni da gogoraraztea Babestutako Inguru Naturalari kalterik eraginez gero ez dagoela proiektua onesterik, ez bada salbuespen­errejimen korapilatsu eta garestira jota. Horregatik eskatu nahi diogu Irungo Udalari saia dadila Plaiaundiko kirol-instalakuntzak lekuz aldatzen eta ez ditzala sendotu.

Programa paneuropeo de 'gestión' del Cormorán Grande: Carta de Itsas Enara a los integrantes de la Comisión de Medio Ambiente del Parlamento Europeo

Donostia, a 25 de noviembre de 2008

Estimad@ Señor o Señora,


Me dirijo a Ud. en su calidad de miembro de la Comisión de Medio Ambiente, Salud Pública y Seguridad Alimentaria del Parlamento Europeo.

Recientemente, otra Comisión del Parlamento Europeo, la de Pesca, acaba de aprobar un informe sobre la gestión de las poblaciones de cormorán grande a nivel comunitario, que, de ser aprobado en el Parlamento, conllevará que se inste a la Comisión Europea a que emprenda diversas acciones contra esta especie.

Quisiera llamar su atención sobre el hecho de que el asunto encuentra difícil acomodo en las atribuciones de dicha comisión de Pesca, siendo sin duda más apropiada la Comisión de Medio Ambiente para conocerla. Así se desprende del reparto de competencias actualmente vigentes (fuente: aquí):

            XIV.     Comisión de Pesca
            Comisión competente para:
                   1.     el funcionamiento y el desarrollo de la política pesquera común y su gestión;                   2.     la conservación de los recursos pesqueros;                   3.     la organización común del mercado de los productos pesqueros;                   4.     la política estructural en los sectores de la pesca y de la acuicultura, incluidos los
                           instrumentos financieros de orientación de la pesca;                   5.     los acuerdos pesqueros internacionales.
            VIII.     Comisión de Medio Ambiente, Salud Publica y Seguridad Alimentaria            Comisión competente para:                   1.     la política de medio ambiente y las medidas de protección del mismo, relativas 
                           en particular a:

                               a)     la contaminación del aire, del suelo y del agua, la gestión y el reciclado
                                      de los residuos, las sustancias y los preparados peligrosos, los niveles 
                                      acústicos admisibles, la estrategia respecto al cambio climático,
                                      la protección de la biodiversidad,

                               b)     el desarrollo sostenible,
                               c)     las medidas y los acuerdos internacionales y regionales destinados
                                       a la protección del medio ambiente,

                               d)     la reparación de los daños medioambientales,
                               e)     la protección civil,
                               f)     la Agencia Europea de Medio Ambiente;

Considero que tales hechos constituyen una clara desviación de poder y de la tarea encomendada a una y otra Comisiones, a la vez que han hurtado a los integrantes de la Comisión de Medio Ambiente el conocimiento de un asunto de incumbencia manifiestamente suya. Quisiera instarle a que, como miembro de esta Comisión, proteste ante la Mesa de la misma y promueva una queja de la Comisión de Medio Ambiente ante las instancias comunes del Parlamento y que se invalide todo el procedimiento.

De lo contrario se estarían abriendo las puertas a que cualquier iniciativa sectorial utilice cauces extrarreglamentarios para promover acciones de fuertes repercusiones medioambientales sorteando y evitando su conocimiento por los representantes populares destacados en las instancias medioambientales del Parlamento, precisamente aquéllos que han recibido la encomienda de su examen y aprobación.


Atentamente,


Rafael Saiz Elizondo
Presidente

Ugarroi handien txikizioak: Itsas Enarak GFAri helarazitako idatzia

Donostian, 2008ko irailaren 25ean

Jaun agurgarri horiek,

Joan den ostegunean, hilak 18, izandako bilera dela eta, zenbait gogoeta helarazi nahi genizueke.
 
Lehenik eta behin eskerrak eman nahi dizkizuegu eskatutako informazioa emateagatik eta, bidenabar, etorkizunean elkarrizketarako bidea zabaltzeko eskaintza egiteagatik, horrelako kontaktuak eta informazio- eta ikuspegi-trukeak, bai zuentzat, bai guretzat, ezin aberasgarriagoak izan daitezkeela uste baitugu, norberaren filosofia, zeregin eta irizpideak gorabehera.

Bileraren muina ugarroi handiaren kudeaketa izanik, lehenik eskatu nahi genizueke berrestea, mesedez, hartan emandako dokumentuak direla espedientean dauden guztiak. Alegia: 

1. Plan de actuaciones para la mejora de los resultados de las repoblaciones con salmónidos en los ríos de Cantabria. Gobierno de Cantabria. 2004ko azaroa 
2. Programa de control experimental de la depredación por cormorán grande en los ríos de Cantabria. Resultados invierno 2004-2005. Gobierno de Cantabria. 2006ko apirila
   
3. Ubarroi (Phalacrocorax carbo) zenbaketa 2005-2006. GFA
4. Conteo de la población de cormorán grande (Phalacrocorax carbo) en Gipuzkoa. 2005-2006. GFA 2006ko maiatza

- Kontu teknikoak:

1. Espedienteko txostenak gutxiegi dira, ez dira nahikoak. Ez dugu aurkitu REDCAFE proiektuaren arrastorik, ez eta Gipuzkoan espeziearen elikadurari buruz aurretik egindako proiektu bakarrarena ere (JM Lekuonarena, hain zuzen), ez eta SEO/BirdLifek 2003n egindako II. neguko zentsu nazionalarena ere. Abiapuntu moduan, oso pobrea iruditu zaigu eta arazoaren analisi globala baino, badirudi egin dena izan dela zenbat ugarroi eta nola garbitu erabaki, ez zer egin behar den ikertu.
2. Bidenabar, zenbait lanen kopia bidaltzen dizuegu: Lekuona (2000), REDCAFE (2003), INTERCAFE proiektuaren hasierako dokumentua, Consultora de Recursos Naturales (I), Consultora de Recursos Naturales (II), Matzabeko (I) eta Matzabeko (II). Erreparatu azken lau horien ondorioen bilakaera tenporal harrigarriari.
3. Leitzarango arrantzaleku intentsiboaren kudeaketa dela eta, jasangarritasunik gabea iruditzen zaigu, berez, eredua. Ingurune naturalean berariaz arrainak askatzea gero arrantzaleek harrapa ditzaten, eta ez beste ezertarako, ez zaigu kudeatzeko modu egokia iruditzen. Are gutxiago, espezie arrotzak (Oncorhynchus mykiss) edota bertako espezie baten (Salmo trutta fario) ale triploide antzuak erabiltzea; bereziki horrek aparteko lehiakideak ezartzen baitizkio berezko amuarrainari, zeini eta, hain zuzen ere, azken urteotan gainbeheran dagoen espezieari.
4. Gauzak horrela, nekez jo daiteke kaltegarritzat ugarroien presentzia kontserbazioaren ikuspegitik; aitzitik, bertako amuarrainaren lehiakideak urritzen lagunduko lukete hegaztiek. 
5. Ikusi behar litzateke zer eragin izan duen ale triploide antzuak askatzeak bertako populazioaren egoera zailean. Kontuan izan askatutakoak eta basatiak ekologikoki berdinak direnez, elkarren lehiakde zuzenak direla, eta, nahastu ondoren, populazio osoaren ugalkortasuna, batez beste, urritu egiten dela ale antzuak askatzen diren eremuetan, populazioaren diluzio hutsez. Bestalde, askatzen diren arrainak tamaina handikoak izanik, amuarrain basati gazteen gaineko depredazioa areagotu liteke horrela, heldu berriek ugalketan laguntzen ez dutelarik.

- Filosofia kontuak:  

1. Uste dugu Gipuzkoako erreken egoeraren eta bertako iktiofaunaren aldaketa dela-eta, arrantzaleek nolabait egokitu behar litzaizkiokeela egoera berriari eta amuarrainaren gaineko presioa laxatu eta gero eta ugariagoa bilakatu den barboari begira ipini behar liratekeela. Aldundiak aldaketa hori bultza lezake.  
2. Egungo konpetentzia-banaketaren ondorioa da noski hori. Ez da logikoa sail berean egotea natura babesteko ardura eta naturari zuzenean eragiten dioten jarduera batzuena: nekazaritza, abeltzaintza, basogintza, ehiza eta arrantza. Interes-gatazkak ezinbestekoak dira, eta, tamalez, erabakiak ez dira natura babestearen aldekoak izaten askotan. Nekazaritza, abeltzaintza eta basogintza jarduera ekonomikoak dira; ehiza eta arrantza kirolak dira. Bana ditzagun horien ardurak dagozkien sailetara, eta bil dezagun naturaren babesa gainerako ingurumen-ardurekin batera.
3. Ez zaigu bidezkoa iruditzen egindako ekintza natura babesteko sailak egitea, planteatu duzuen 'arazoa' ez delako ingurumen-arazoa, beste mota bateko arazoa baizik. Ezer egitekotan, kirol sailak egin behar luke, edo behintzat sustatu, zuei zuen iritzia galdetu, eta, aurrera egitekotan, haiek ordaindu haien aurrekontuaren kontura, ez natura babestekoaren kontura. Natura babesteko sailak polizia-funtzioak egin behar lituzke.
4. Ez zaigu bidezkoa iruditzen jarduera ludiko arrunta besterik ez den kirol-arrantza babestea beste inolako arrazoirik ez daukan ugarroi-garbiketa. Ez dugu ulertzen nola egin dezakeen halakorik bere zereginen artean basafauna babestea duen erakundeak. Oso beldurgarriak iruditzen zaizkigu aurrera begira horrek ekar litzakeen ondorioak. Kolonbofiloen jarduera babesteko belatzak garbituko ditugu? Yate-jabeak lasai egoteko kaioak garbituko ditugu?

Gogoeta hauek guztiak hobe-beharrez egindako iradokizun moduan hartzea nahi genuke, eta berriro azpimarratu nahi dugu prest gaudela, erabat, zuekin elkartzeko eta informazioa trukatzeko, bai eta elkarrekin jarduteko interes komuneko kontuetan.

Adeitasunez,

Rafael Saiz Elizondo
Lehendakaria

Plan de Gestión del Cormorán Grande a nivel europeo: Carta de Itsas Enara a los europarlamentarios del estado español

En otoño de 2008 se discutió en el Parlamento Europeo una proposición encaminada a diseñar y aplicar un 'plan de gestión paneuropeo' para el Cormorán Grande, cuyo contenido aclaraba que el objetivo a priori de esa supuesta gestión, de ese supuesto control, no era otra cosa que reducir sus poblaciones, sin mayor análisis ni discusión. 

Itsas Enara se dirigió a los europarlamentarios electos en el estado español para solicitarles su voto negativo. En el lobby europeo de los pescadores deportivos y fabricantes de artículos de pesca deportiva trabajaron mejor, y el resultado fue de 558 votos a favor, 7 en contra y 18 abstenciones. 

Todos nuestros representantes se alinearon en contra del cormorán. 

Éste es el texto de nuestra comunicación:

Donostia, a 7 de octubre de 2008

Estimad@ representante,

Se discute hoy en el Parlamento Europeo una resolución relativa a la adopción de un Plan de Gestión para el cormorán grande a nivel europeo, cuyo borrador ha sido redactado por el Parlamentario señor Kindermann.

Nuestra asociación ha venido realizando un seguimiento de las medidas adoptadas hasta la fecha sobre este particular, y ha llegado a la conclusión de que el texto propuesto por Herr Kindermann dista mucho de abordar el fondo de la cuestión y de satisfacer las mínimas condiciones exigibles a una norma general, cuales son el considerar todos los extremos del problema y respetar por igual todos los intereses legítimos afectados.

En ninguna parte de la Unión Europea ha provocado el cormorán problemas de conservación de especies silvestres de peces, no así en instalaciones dedicadas al cultivo industrial o extensivo de peces. Pero esta afección es de un alcance muy limitado en España.

No puede considerarse motivo suficiente para actuar en España el último de los problemas considerados, cual es que afecta a los intereses de los pescadores deportivos. Aparte de la más que discutible monta de dicha afección, en ningún caso puede aceptarse como razón suficiente para intervenir mediante la eliminación física de las aves silvestres una actividad exclusivamente recreativa.

Por todo ello, les ruego a Ud. y a su Grupo Parlamentario, en nombre de Itsas Enara Ornitologia Elkartea, se opongan a la propuesta objeto de debate.

Eskerrik asko,

Rafael Saiz Elizondo

Presidente

Uretako motorrak: Itsas Enarak Gipuzkoako Foru Aldundiari eginiko eskaera

Donostian, 2008ko irailaren 29an

Jaun agurgarri horiek,


Bada denbora luzea gure elkarteko kideok uretako motorrak hainbat tokitan ikusten ditugula, kontrolik gabe eta abiadura handitan nabigatzen, basafauna uxatzen eta inoiz haren ugaltoki, bazkatoki eta atsedentokietatik oso gertu. Oso gogaikarria egiten da egoera hori ibai-bokaleetan, bereziki Bidasoa, Jaitzubia, Oria eta Urola ibaien bokaleetan. Lau bokale horiek, gainera, zerrendatutako naturaguneak dira, nahiz eta denek ez izan (oraindik) babes-arau berezirik. Areago, uretako eskia ere egiten da Orian gora eta behera.

Alta, oraintsu jakin dugu badela hor nabigatzea galarazten duen arau orokor bat, gure ustez guztiz aplikagarria dena (besterik ezean). 259/2002 Errege Dekretuaren 10. artikuluak dioenaren arabera, ez dago uretako motorretan nabigatzerik ertzetik 200 metrora baino gertuago, ez bada saltatzeko eta orduan ere, 3 korapiloko abiaduraz, asko jota. Argi dago Jaitzubia, Urola eta Oria ibaien bokaleak 200 metro baino estuagoak direla Itsas Ertzeko Zerbitzuak egindako deslindea iristen den puntutik behera, eta Bidasoaren kasua, Xingudi zabalgunea kenduta, beste hainbeste.

Neurria berdin aplikatu behar litzateke Igeldo, Santa Klara, Ulia, Pasaiako Plata eta Mitxitxolako kaio- eta ugarroi-kolonietara ere, hor ere antzeman baitugu motorrak gehiegi hurreratzen direla.

Badakigu itsas-eremuan polizia-eskumenen titularitatea ez dagoela oso argi eta aginte-indarrek askotan horri heltzen diotela azkenean ezer gutxi egiteko. Dena dela, uste dugu bokaleen kasuan, bederen, errazagoa izan litekeela uretako-motorren nabigazioa kontrolatzea eta horregatik eskatu nahi genizueke, mesedez, esandako Errege Dekretua aztertzea eta Aldundiko basozainei ez ezik, Ertzaintzari eta dagozkion udaletako Udaltzaingoei eta Gipuzkoako Elkarte Nautiko eta kirol portuetako kudeatzaileei ere jakinaraztea debekua eta erregutzea bereziki zain dezatela, salatutakoa ez dadin berriz gertatu.


Eskerrik asko,


Rafael Saiz Elizondo
Lehendakaria